Big Walk, nowa gra twórców Untitled Goose Game, wystrzeliła na Steamie. Drugie miejsce w dobę

House House, studio znane z jednej gry, dopięło rzecz, która rzadko udaje się twórcom jednego wielkiego hitu: drugi tytuł, który realnie sprzedaje się na poziomie pierwszego. Big Walk, kooperacyjna gra o wspólnym spacerowaniu i rozmawianiu, wystartowała 4 sierpnia i w ciągu doby wskoczyła na drugie miejsce listy bestsellerów Steam, twórcy potwierdzili ten wynik oficjalnie 10 sierpnia. To pierwszy poważny projekt tego zespołu od czasu Untitled Goose Game z 2019 roku, gry o wściekłej gęsi, która sama stała się viralowym zjawiskiem, zanim ktokolwiek zdążył się jej spodziewać.

Zupełnie inny pomysł na grę

Tam, gdzie Untitled Goose Game budowało humor na chaosie i psotach jednej gęsi rozwalającej spokojne miasteczko, Big Walk idzie w odwrotną stronę: zamiast solowego bałaganu dostajemy wolniejsze, rozmowne doświadczenie wieloosobowe, zaprojektowane dla grup od dwóch do dwunastu graczy naraz. Zamiast punktować za spryt i unikanie NPC-ów, gra nagradza wspólne, powolne błądzenie po trasie i rozmowę, coś bliższego wirtualnemu spacerowi ze znajomymi niż klasycznej mechanice zręcznościowej. To duże ryzyko dla studia, którego reputacja opiera się na zupełnie innym typie zabawy, ale sprzedaż i recenzje pokazują, że ryzyko się opłaciło.

House House to australijskie, kilkuosobowe studio z Melbourne, które przed Untitled Goose Game praktycznie nie istniało w świadomości szerszej publiczności. Gra o gęsi wyszła we wrześniu 2019 roku i w ciągu kilku tygodni stała się jednym z najczęściej memowanych tytułów tamtego roku, mimo skromnego budżetu i prostego, jednoosobowego pomysłu na rozgrywkę. Od tamtej pory studio milczało pod kątem nowych premier przez sześć lat, co w branży, gdzie sukces zwykle wymusza szybki sequel, samo w sobie było nietypową decyzją. Big Walk pokazuje dopiero teraz, na co dokładnie poszedł ten czas: na budowę czegoś kompletnie innego od gęsi.

Premiera na trzech platformach naraz i cena, która pomogła

Big Walk wystartowało jednocześnie na Steamie i macOS, PlayStation 5 oraz Nintendo Switch 2, co dla studia wielkości House House jest samo w sobie logistycznym wyczynem. Cena podstawowa to 19,99 dolara, a premierowa zniżka do 14,99 dolara obowiązuje do 18 sierpnia, więc pierwszy tydzień na rynku celowo zbiegł się z niższym progiem wejścia. Do tego gracze PlayStation Plus dostali grę bez dodatkowej opłaty w ramach abonamentu, co realnie poszerzyło pulę osób, które w ogóle spróbowały tytułu w pierwszych dniach, zamiast czekać na przecenę czy recenzje.

Drugie miejsce na liście bestsellerów Steam w ciągu 24 godzin od premiery to wynik, który stawia Big Walk w bezpośrednim sąsiedztwie znacznie większych, budżetowo cięższych produkcji wydawanych w tym samym okienku sierpniowym. Dla gry kooperacyjnej, nastawionej na rozmowę i wspólne błądzenie zamiast na strzelanie czy budowanie, taki start nie jest oczywisty, bo ta kategoria gier rzadko przebija się na szczyt list sprzedażowych zdominowanych przez duże marki i sequele.

Dlaczego to działa

Sukces Big Walk pokazuje coś, co Untitled Goose Game już raz udowodniło, tylko w zupełnie innym kontekście: House House rozumie, jak zaprojektować mechanikę, która sama w sobie generuje treści do oglądania i komentowania w gronie znajomych, niezależnie od tego, czy chodzi o gęś przewracającą wiadro, czy o grupę znajomych próbujących dogadać się, w którą stronę pójść. Gry robione z myślą o wspólnym, głośnym przeżywaniu razem ze streamem czy znajomymi w tym samym pokoju regularnie radzą sobie lepiej niż budżet i skala produkcji by sugerowały, a Big Walk trafia dokładnie w tę niszę, tylko zamiast chaosu stawia na spokojniejszą, rozmowną dynamikę.

Mechanicznie gra opiera się na prostych narzędziach: wspólnej mapie do przemierzenia pieszo, systemie gestów i krótkich fraz zamiast pełnego czatu głosowego jako domyślnej opcji, oraz trasach, które celowo prowadzą grupę przez wąskie przejścia i rozwidlenia, gdzie trzeba się dogadać, w którą stronę pójść. Recenzenci chwalą to, jak niewiele gra tłumaczy na starcie, zostawiając odkrywanie zasad samej grupie, co realnie oznacza, że pierwsze pięć minut z nowymi znajomymi wygląda inaczej niż z osobami, które grały już wcześniej. To dokładnie ten typ prostoty, który wcześniej sprawdził się w Untitled Goose Game: kilka jasnych reguł i cała reszta zabawy wynika z tego, co gracze sami z nimi zrobią.

Dla branży to kolejny dowód, że mały zespół z jednym udanym tytułem na koncie nie musi powtarzać tej samej formuły, żeby odnieść drugi sukces. House House zaryzykowało zupełnie inny gatunek, inny rytm rozgrywki i inną liczbę graczy naraz, zamiast bezpiecznie robić Untitled Goose Game 2, i rynek odpowiedział wynikiem sprzedażowym oraz ocenami, które trudno nazwać przypadkiem.